icej

Loofhuttenfeest

Loofhuttenfeest - feest van het naderen tot God

Er is veel over het Loofhuttenfeest te schrijven. Bijvoorbeeld over de Joodse gebruiken tijdens dit feest, of over de vruchten die rond dit feest worden geoogst. Vanuit het Nieuwe Testament is de vraag stellen, hoe Jezus dit Pelgrimsfeest heeft ingevuld, of wat er nog te verwachten is van dit Loofhuttenfeest. In dit artikel wil ik iets nog anders laten zien van dit feest. Namelijk wat de scheppingsorde is van dit Loofhuttenfeest en welke profetische lijnen erin zitten.  

We weten dat God een God is van relaties. Al vanaf de Schepping wil God een relatie met de mensen. In het Paradijs hadden Adam en Eva iedere dag contact met God. Echter, vanwege de Zondeval is de relatie met God verstoord en kunnen wij alleen via de offers tot God naderen. Dit maakt God duidelijk in zijn Thora, of onderwijzing. Het centrum van de Thora is het boek Leviticus, wat draait om de roep van God naar de mensen, om tot Hem te naderen. De enige manier naderen waarop dit mogelijk is, de weg van de offers. Ondanks de Zondeval blijft God ons uitnodigen om een relatie met Hem te hebben, met als profetisch vergezicht, dat Gods tent bij de mensen is en dat Hij zal bij hen wonen, Openb.22:3. Uiteindelijk wil God het Paradijs herstellen. De vraag die we in dit artikel willen belichten is, hoe geven de bijbelse feesten ons inzicht over de manier of methode hoe wij tot God kunnen naderen? Zit daar een bepaalde structuur in? Wat kunnen de feesten ons nu leren over het proces van herstel, hoe wij door jaarlijks de Feesten van God te vieren, ook onderweg zijn richting het einddoel van God, dat van het herstelde Paradijs?

De twee grote feesten die elk zeven dagen duren, zijn Pesach en Loofhutten, als de twee grote oogstfeesten, één in het voorjaar en één in het najaar. Beide hebben veel gemeenschappelijk, ze duren beide zeven dagen en reflecteren daarmee iets van de Scheppingsweek van zeven dagen. Zoals de Schepping na zeven gereed was en God zag dat het goed was, zo is Pesach het feest van Herstel van de Schepping. Niet alleen de Uittocht uit Egypte, herstel van het volk richting het beloofde land, maar ook de Opstanding van Jezus, als herstel van de relatie met God. Pesach of Pasen kennen we in de christelijke traditie, maar wat wil Loofhutten ons hierin verder duidelijk maken? Is Loofhutten dan de volgende stap in het herstel van de Schepping, richting het herstelde Paradijs?

Het Loofhuttenfeest laat een bepaald patroon zien, een ordening. Jezus stuurde zijn discipelen naar Jeruzalem om het grote feest te vieren. Maar Hij ging zelf niet, doch in cognito. Daarna lezen we, dat halverwege het feest Jezus leert in de Tempel. En dat Hij op de grote dag van het feest, de slotdag, opstond en riep: ‘Wie dorst heeft kome tot Mij en drinke…’ Joh.7:37. Op het slotdag van het Loofhuttenfeest, tijdens de climax van het feest, roept Jezus ons. Jezus, het vleesgeworden Woord van God, de representant van God op aarde roept ons toe om tot Hem te naderen. In deze week van het Loofhuttenfeest kunnen we daarmee iets van de hele Schepping zien. Eerst was Jezus slechts in cognito aanwezig. Hij was, samen met God, bij de Schepping aanwezig, en de hele tijd was Hij bij zijn volk, maar als in cognito. Bij de Uittocht van Egypte was de rots die met hen meeging, een beeld van Jezus. Dan halverwege het feest, in de volheid van de tijd, Gal.4:4, ook wel het hoogtepunt van de tijd, kwam Jezus op het toneel. Hij wordt nu nog niet door Israël als Messias erkent, maar wel als leraar. En op de slotdag roept Hij en belooft Hij de Heilige Geest, die ná Hem zou komen.

 Jezus identificeert zich hier op het Loofhuttenfeest met het ritueel van het waterscheppen, om water uit het badwater van Siloam te halen en als plengoffer in de Tempel voor God te storten met het gebed om regen. Regen is cruciaal in het Midden Oosten. Zonder regen groeit er niets. Omdat dit feest ook een oogstfeest is, is het gebed om regen van groot belang. Zie Jer.5:24 en Hand.14:17. Bij dit gebed om regen, zingt Israël Psalm 118, waarin staat: ‘Heer, geef ons zegen. Heer, geef ons heil.’ Eigenlijk zingt men hier: ‘Geef ons Jeshua’. Op dat moment gaat Jezus, Jeshua, staat en roept de mensen om tot Hem te komen, als de heiland. En Jezus belooft dat wanneer zij tot Hem komen, dat zij daarna stromen van levend water, de Heilige Geest, zullen ontvangen. Dit is heel typerend. Want wat is het grote gebeuren waarvoor Jezus naar de aarde kwam? Dat is het offer met Pesach, een half jaar na Loofhutten.

Pesach is allereerst het feest van de Uittocht van Israël, uit de slavernij van Egypte, richting het beloofde land. Er moest wel een offer gebracht worden, en pas als de engel van God het bloed van het pesachlam aan de deurposten zag, ging hij voorbij, ‘pesach’. Door het offer werd het voor Israël tot een feest, het Pesachfeest. Pesach is het beeld van het herstel van Gods volk. De offers zijn nodig om tot God te naderen. Ieder jaar moest er weer een Pesachlam geslacht worden. De offers wijzen naar het grote Offer. Wij als christenen zien in het Pesachlam Jezus. En wanneer Jezus dit offer heeft volbracht, kunnen degenen die in Hem geloven, ook vervuld worden met de Heilige Geest. Het Wekenfeest, of Pinksteren, waarbij de uitstorting van de Heilige Geest wordt gevierd, valt altijd ná Pesach. En beide voorjaarsfeesten horen bij elkaar. Geen Pinksteren zonder Pesach en geen Pesach compleet zonder Pinsteren. Jezus en de Heilige Geest horen bij elkaar, als Woord en Geest. Pesach duurt zeven dagen, maar heeft de echte afronding pas zeven weken later, met Shavuot, of het Wekenfeest, Pinksterfeest. Pinsteren is de afsluiting van Pesach en is te zien als de achtste dag van Pesach. Zeven dagen als beeld van de Schepping, met de achtste dag als teken van de nieuwe tijd, een beeld van de herstelde Schepping. Voor het leven in de nieuwe tijd heb je Gods geest nodig, om te leven in de herstelde relatie met God.

Bij het naderen van God kunnen we het beeld van de Tabernakel of de Tempel nemen. In de feesten speelt de Tempel namelijk een centrale rol: de feesten werden juist hier gevierd, voor het Aangezicht van God. De Tempel bestond uit drie delen: de Voorhof, het Heilige en het Heilige der Heilige. Drie onderdelen, maar toch volledig één, 1 Joh.5:7,8. Alleen door offers te brengen kan men naderen tot God. Pesach is het eerste feest, een Eerstelingenfeest, waarin het draait om de voorhof. Het Pesachlam werd daar geslacht. Ook heeft Jezus aan het kruis openlijk de machten tentoongesteld en zo over hen gezegevierd. Dat was in de buitenlucht, te vergelijken met de voorhof waar de offers werden geslacht. Dat is de eerste barrière om tot God te naderen. Allen door het offer van Jezus kunnen we tot God naderen. Maar na Pesach komt het Pinksterfeest, als feest van de Geest. De Tempel had naast de Voorhof, een Heilige en een Heilige der heilige. In het heilige stond de Menorah, als beeld van de Heilige Geest. En in het heilige der heilige was de Ark, de plaats waar God zetelt. Met het offer van Jezus zijn we de Voorhof voorbij, in het heiligdom. Hoe nu verder? Hoe kunnen we nu verder naderen tot God?

We zagen al dat Pesach het feest is van de Zoon en Pinksteren is het feest van de Geest. Dan is het duidelijk dat we nog iets missen, namelijk het feest van de Vader. Loofhuttenfeest aan het eind van het jaar, waarin de grote oogst wordt binnengehaald en alle volken voor de troon van God staan, is dat feest van de Vader. Het Loofhuttenfeest verwijst naar het wonen in tenten door Israël in de woestijn, maar verwijst ook vooruit naar de tijd dat de tent van God bij de mensen komt wonen, Openb.22. Door de opbouw in de feesten van God, naderen we steeds dichter tot God. Dit profetisch perspectief zien we in de structuur van de feesten: vanuit Pesach en Wekenfeest naar het grote Loofhuttenfeest. Dit is wat de bijbel zegt in Ef.2:18, Rom.5:2 en Hebr.4:16, namelijk, door Jezus en de Geest kunnen we naderen tot de Vader.

En, hoe helpt dit ons om te leven als gelovigen, richting het uiteindelijke koninkrijk van God op aarde? Vanuit het beeld van de Tempel, dat we mogen naderen tot God, en dat dit wordt gesymboliseerd middels de feesten, is een belangrijke les te halen. God weet dat wij zwakke mensen zijn. En voordat we als gelovigen de wereld ingaan en het goede nieuws mogen verkondigen, wil ons God beschermen. Vanuit het Heilige der heilige, bij de troon van God, kunnen we omkeer maken, ‘tesjoeva’, en dan komen we in het Heilige. Daar kan Gods Geest ons verder vullen, totdat alle zeven lampen van Gods Geest in ons hart gaan branden. Dus niet meer één kleine lichtje, maar de volheid van Gods Geest in ons. Vervolgens komen we in de Voorhof, waar Christus gereed staat om ons met zijn wapenrusting te bekleden, Ef.5. Dan pas zijn we volledig toegerust om de wereld in te gaan en het goede nieuws te gaan verkondigen. Zonder de genade van God als ons fundament, zonder de inwoning van de Heilige Geest en bekleed met Christus als bescherming met de wapenrusting van God, lukt het ons niet om  staande te blijven in deze wereld, op weg naar het uiteindelijke koninkrijk van God op deze aarde. Het naderen tot God heeft een uitwerking in ons leven: God zal onze uitgang en onze ingang bewaren, tot de dag van Christus Jezus. Over die uitgang naar de wereld en de ingang in Gods heiligdom, kunnen we veel leren van de feesten van God, in het bijzonder het sluitstuk van het Loofhuttenfeest.

(Eerder verschenen in: Profetisch perspectief.)

Faszination Israel

Mit dem neuen TV-Magazin FASZINATION ISRAEL präsentieren wir als ICEJ in Deutschland erstmals eine eigene Fernsehsendung zum Thema Israel. Lassen Sie sich mit hineinnehmen in Reportagen zu aktuellen Themen, Porträts spannender Persönlichkeiten, und biblische Hintergründe über Israel und das jüdische Volk.

Sie können Sendungen auch online anschauen, besuchen Sie dafür die Faszination Israel Webseite.


Hier ist die aktuelle Sendung, ausgestrahlt am 20. Februar 2017:

Auftrag

„Tröstet, tröstet mein Volk.“ Dieses Teil-Zitat aus Jesaja 40,1-2 ist die geistliche Berufung, welche die Internationale Christliche Botschaft Jerusalem vor mehr als drei Jahrzehnten erhalten hat.  Es beinhaltet auch eine Aufforderung, die im heutigen Kontext widersprüchlich anmutet. In dieser Aufforderung heißt es:

„Redet zum Herzen Jerusalems, und ruft ihm zu, dass sein Heeresdienst (Kriegsdienst) vollendet, dass seine Schuld abgetragen ist…..“ Jesaja 40,2

Seit über 35 Jahren kommt die ICEJ ihrem Auftrag nach, Israel zu trösten. Durch praktische Hilfe und Barmherzigkeit konnten wir nahezu jeden Ort in Israel erreichen. Arme, Kranke, Obdachlose, Kinder und Senioren haben durch unseren Dienst Unterstützung und Ermutigung erfahren.

Die Feier des ICEJ-Laubhüttenfestes hat mehr als hunderttausend Christen bewegt und ihnen eine biblische Perspektive auf die Wiederherstellung Israels in unseren Tagen gegeben. Sie konnten die Hand Gottes in diesem Prozess und auch die Notwendigkeit erkennen, zu segnen, was Gott segnet. Wir sind Gott für seine Treue sehr dankbar. Wir erfüllen unsere Aufgabe nicht fehlerlos, aber wir tun unsere Arbeit ehrlich und aufrichtig. Der Tag vor dem Richterstuhl Christi wird ihren wahren Wert offenbaren! Wir sind uns dessen sehr bewusst – genauso, wie wir alle diesen Tag im Blick behalten sollten!

Wie verstehen wir nun den Auftrag, Israel zu sagen, dass sein Heeresdienst (Kriegsdienst) vollendet ist? Er ist eindeutig noch nicht zu Ende! Ich glaube, das ist folgendermaßen zu verstehen.

Ein prophetischer Ruf

Die Wiederherstellung des jüdischen Staates in unseren Tagen war und ist durch Krieg und Konflikt charakterisiert. Doch der Gott, der sein Volk aus den Nationen zurück gebracht hat, tat dies mit Gedanken der Erlösung und des Segens im Herzen. Es ist diese Ermutigung und die Erwartung einer herrlichen Zukunft, die Israel Hoffnung, Durchhaltevermögen und Trost bringen.

Die Bibel sieht eine Zeit voller unvergleichlicher Freude und Frieden für Israel voraus. Die bemerkenswerten messianischen Prophezeiungen Jesajas in den Kapiteln zwei, elf und 60 zeigen dies. „Israels Kriegsdienst” wird tatsächlich bald zu Ende sein, und wenn es soweit ist, wird die ganze Welt staunen. Gott allein wird dafür die Ehre bekommen, denn er wird ein Problem lösen, dass für die Welt viel zu groß war. Selbst die Kirche hatte dafür keine Lösung. Tatsächlich sehen große Teile der Christenheit heute keinerlei biblische Bedeutung in der Wiederherstellung Israels. Sie glauben, es handele sich einfach um einen politischen Zufall, der von den Vereinten Nationen orchestriert wurde.

Eine theologische Erklärung

Der Großteil der Leiden Israels hat mit seiner Berufung zu tun. Israel ist zum Werkzeug der Welterlösung geworden, Gott selbst hat es so bestimmt.  Der erlösende Segen Gottes ist allen Nationen der Erde durch Israel zuteil geworden.

Dieses Werkzeug der Erlösung wurde und wird ständig von den Mächten der Dunkelheit angegriffen. Für sie gibt es eine ganz einfache Gleichung: Zerstöre Israel und dadurch automatisch auch die Pläne Gottes für diese Welt. Dankenswerter Weise erklärt Jesaja, dass dieser „Tag“ des Kriegsdienstes ein Ende finden wird. An diesem „Tag“ wird die ganze Welt erkennen, dass Israel zu ihrem Segen und nicht zu ihrem Fluch existiert.

Eine Diplomatie des Trostes

Der Prophet Jesaja fordert uns auf: „Redet zum Herzen Jerusalems”. In einer anderen Übersetzung heißt es: „Ermutigt die Einwohner Jerusalems.“ Ein Volk, das in Frieden, Freude, Sieg und Segen lebt, braucht keine Worte, die sein Herz berühren, es ermutigen und trösten. Nur ein Volk, das wie Israel in ständigem Trauma und Konflikt lebt, braucht Trost und Ermutigung. Leider ist die Kirchengeschichte alles andere als ein gutes Beispiel dafür. Die Worte der Kirche waren harsch, bitter und verunglimpfend. Gott sei Dank haben wir von der Internationalen Christlichen Botschaft diese Ermutigung vor über 25 Jahren gehört, „zum Herzen Jerusalems zu reden.“

Während Israel langsam aber sicher auf sein von Gott bestimmtes Schicksal zusteuert, sind wir fest entschlossen, an seiner Seite zu bleiben. Wir werden uns von den Worten aus Jesaja 40 leiten lassen und den Leitlinien, die sich daraus ergeben. Uns ist sehr bewusst, dass dieser unser Weg uns nicht allein gehört. Tatsächlich sind Hunderttausende Christen auf der ganzen Welt auf demselben Weg mit uns unterwegs. Wir begrüßen Sie auf dieser gemeinsamen Reise und danken Ihnen für Ihre Gebete und Ihre Unterstützung.

Rev. Malcolm Hedding
Ehemaliger Geschäftsführender Direktor (2001 bis 2011)
Internationale Christliche Botschaft Jerusalem

Dancing on the Streets of Jerusalem

The time is winding down here in Jerusalem as today is the final day of the ICEJ Feast of Tabernacles celebration. The theme has been from Zechariah 12:10 “the spirit of grace and supplication.” In my life this has been the theme of the past year. God poured out His grace and listened to my supplications for healing and restoration.  Israel and the ICEJ Feast of Tabernacles seem to represent the glory of God and the power of His promises to me. A new joy has come over my lifes truly the greater cost?

Jeremy Carney

Yesterday evening I was blessed to be invited by our tour leader, Michael Hines, to accompany him to address another Israel tour group from Crosswalk Church located in Williamsburg, Virginia. Pastor Mark, his wife Pam, and the tour group were gracious hosts and welcomed Michael and me as if we were family. In evidence of just how small our world can be, I met two people who had lived in the same small town of Crossville, Tennessee where I was raised. This was a special reminder of how God directs our paths and connects His people in fellowship. Michael’s message was about the role of the Jewish people and the conflict that resonates in the nation. A conflict that is not political, but spiritual in nature -- Israel’s response to Jesus as Messiah. 

Sabra

In my short time in Israel I have admired the scenery, the food, and the people, but something continually nagged at me from the first night I spent in Jerusalem on the eve of Yom Kippur. That night, after reflecting on my first two days in the country, it came to me.  What I saw was that the people seem to lack joy in their lives – that joy that comes from knowing the hope of having a Savior. Understandably the cultural, political, and spiritual conflicts weigh heavily on the Jewish people – but what I saw was something much deeper.  Israelis use the word “sabra” or prickly pear to describe themselves.  A “sabra” is tough and prickly on the outside, but sweet on the inside.   I was soon to see some of that sweetness.

  dancing on Ben Yehuda  

After Michael’s message, the group invited us to join them down at Ben Yehuda Street. Oh what a blessing this was!! The street is the heart of city life with lovely cafes and shops lining the district. The streets were bustling with Orthodox Jews enjoying music and dancing in celebration of the holiday of Succot. The people greeted us with shouts of “Chag Sameach” --Happy Holidays! Jewish men dressed in typical orthodox attire and sporting long beards were dancing in the street and they happily invited us Gentiles to join hands with them and participate. It was an experience of a lifetime and one I will never forget. I saw a joy in these men’s faces as we danced and celebrated. After dancing, it was brought to my attention that the song we were all dancing to was about “Mashiach”, or Messiah, in Hebrew.

   Dancing on Ben Yehuda_2
 

What about that? A song about Messiah brought joy to the faces and hearts of the Jewish people.  The irony was that they were dancing with men who know the Messiah, Jesus Christ.  It amazed me that that just the thought of Messiah brought such joy to them – the joy that I noticed they were lacking.
 
Through Christ we find joy and peace despite a world in conflict. I pray for the nation of Israel and the Jewish people to recognize Christ as Messiah and experience a new joy in their lives. As I can attest, peace and joy do exist in the presence of conflict and heartache, but the only way is through a deep, personal relationship with the Lord Jesus Christ.

Jeremy Carney is guest blogging for the ICEJ as a member of this year's tour to the Feast of Tabernacles.  Contact us about joining us for next year's Feast! »

Running on Empty


I'm reflecting back to day seven of the ICEJ Feast of Tabernacles tour where we visited religious and historical sites throughout Israel. In the morning we checked out of the hotel at Kibbutz Nof Ginosar and began our last day in the Galilee. On the agenda: baptisms in the Jordan River, touring Nazareth, ascending Mount Carmel, and visiting Megiddo before finishing the day in Jerusalem where we began to prepare our hearts for the opening of the Feast.

Jordan River

At this point in the tour the only things that kept me going physically were the Spirit of God and lots of coffee! I was averaging between five and six hours of sleep each night of the tour. It was crazy, I know, but I just wanted to soak up every opportunity here in Israel despite my feelings of exhaustion and weakness. Needless to say I was running on empty.

Har Meggido

There were many tour members running on empty; some physically, some emotionally, and some spiritually.  It is during these times that we need to be refueled and this is exactly the point at which God can grab hold of us and restore us. I find that there is a restorative power in this land.  I believe it is because our God came to earth and saved us here in this place. The Holy Spirit remains here and brings us healing and comfort.

  sunset from tour bus  

It was on this day, after a full year of running on empty, that I was baptized in the waters of the Jordan River. Yes! Those same waters that washed over our Lord Jesus Christ. I was blessed to share the moment with seven others who desired to pass from their former life into a new, a pure and spiritual life rooted in Christ.

   ICEJ Panel at Yardenit
 

Day 8 promised a visit to the Western Wall and a drive to Ein Gedi for the worship celebration in the desert which was to open the Feast. I was expecting an amazing spiritual energy from God to meet us there. I was hopeful that this outpouring would fill us all and set the tone for the entire Feast. I was not disappointed.  The opening of the Feast of Tabernacles both at Ein Gedi and at the Roll Call of the Nations in Jerusalem were beyond my wildest expectations.  I will share more soon.

Palm Tree Israel

Jeremy Carney is guest blogging for the ICEJ as a member of this year's tour to the Feast of Tabernacles.  Contact us about joining us for next year's Feast! »

Preparing to Feast with the Lord

In just a few hours the Feast will begin with a desert celebration down in Ein Gedi. Months of hard work, extensive planning, long rehearsals and considerable travel costs will all be forgotten as thousands of believers from 100 countries will join together in worship before their God, united in prophetic statement they will be making to the world that one day every knee will bow and worship the King who is coming to Feast with us. Hallelujah!

Here's a taste of what has gone into this process. The first video below showcases some of the rehearsals for the Feast. I think you'll agree that there's a lot of worship going on already!

The second video is a timelapse of the stage being built where special mention must be made of the outstanding work the logistics crew does every year as they labour in a spirit of servanthood. They are to be commended.

Enjoy the videos and don't forget to watch the Feast live »

6 Hours to Go

Building the Stage - Timelapse

“You will be comforted … in Jerusalem” (Isaiah 66:13)


Blessed are the poor in spirit, For theirs is the kingdom of heaven.
Blessed are those who mourn, For they shall be comforted.
Blessed are the meek, For they shall inherit the earth.
Blessed are those who hunger and thirst for righteousness, For they shall be filled.
Blessed are the merciful, For they shall obtain mercy.
Blessed are the pure in heart, For they shall see God.
Blessed are the peacemakers, For they shall be called sons of God.
Blessed are those who are persecuted for righteousness’ sake, For theirs is the kingdom of heaven.
           
Matthew 5:3-10

Jesus’ Sermon on the Mount along the Sea of Galilee gives us a first glimpse of the message of righteousness and salvation that He uncompromisingly preached and instilled into His disciples. Today’s visit to the Mount of Beatitudes, where Christ proclaimed these proverbs was an opportunity to evaluate and refocus our hearts. Am I living the way that Christ has commanded? That is a question that I must ask myself every day.  Following Christ is hard work! It is much easier and fun to sin, but what is truly the greater cost?

Sea of Galilee

Yesterday on the bus ride many of the tour members told their testimonies and path to Israel. We all have come to the Holy Land for our own reasons, but the underlying reason is that God has called us here to a place that will build our faith even stronger. Verse 4 of the Beatitudes is especially relevant in my life currently. It touches on the theme of mourning and comfort which is ultimately how God directed me to this land. Isaiah 66:13 states “As one whom his mother comforts, so I will comfort you; And you will be comforted in Jerusalem.” It was this verse that spoke to my heart at a time of deep sadness. In the time I have been in Israel I have felt a spiritual and physical renewal come upon me. He promised me comfort and I have found so much more. Faith changes our lives!

Sunrise over Galilee

The blessings of Israel are numerous. Driving throughout the Galilee one sees a land that is fertile and provides the people and the world with some of the best produce in the world. The Sea of Galilee itself provides a bounty of fish. And the hillsides are seem as if they are paintings, created with perfect brushstrokes, detailing cypress trees and splashes of color for the beautiful.

  bougainvillea  

I could continue to come to this land just for the scenic views and the wonderful food throughout the country, but it is the opportunity to meet and touch God that will forever draw me back to Israel. I hope you would consider taking an opportunity to experience Israel and be in the land where our Savior came into this world for our salvation.

   ICEJ Feast of Tabernacles
 

Jeremy Carney is guest blogging for the ICEJ as a member of this year's tour to the Feast of Tabernacles.  Contact us about joining us for next year's Feast! »